Adaptación do relato de Ánxel Fole do mesmo título.

Partindo do escenario onde son contados os relatos, a carón dunha lareira ou cheminea nunha noite do inverno, Ánxel Fole, exemplo do costumismo galego, presenta nos seus contos un retrato da historia da Galicia labrega. Os elementos fantásticos pertencen ao mundo irreal e descoñecido. Visións ou soños onde aparecen estraños personaxes, tendo como elemento común a busca do tesouro e a forma violenta de tratar a morte coma no caso presente, no que os celos levan á morte ao amante e anos despois ao seu descendente no mesmo lugar.